Preek van de week, zondag 28 december

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Christus zien, dan sterven
Tekst van vandaag: Jesaja 52 : 7 – 10 en Lucas 2 : 22 – 35

Wat kun je uitzien naar je pensioen en wat is het dan frustrerend als die datum, vlak voordat het
moment daar is, wordt opgeschoven. In Lucas 2 is ook iemand die met pensioen gaat. Simeon zegt:
“Nu laat u Heer uw knecht in vrede heengaan”. Hij wordt rechtvaardig, vroom en Godvrezend
genoemd èn hij leeft in gespannen verwachting. Hij is een wachter, een waker die wacht op de
vertroosting van Israël. Hij ziet de nood van het volk Israël. Hij klaagt niet. Hij kijkt uit naar betere
tijden, die God zelf heeft beloofd. De Heilige Geest was over hem. Of hem dat gelukkig maakt? Hij
was rechtvaardig en zou de dood niet zien voordat hij Christus had gezien. Maar het maakt hem ook
onrustig. Dan drijft de Geest hem op een gegeven moment naar de tempel, een voor hem bekende
omgeving. Maar tussen al de andere mensen ziet hij Jezus en weet: Dit is hem.
Hij ziet in het kleine kwetsbare kindje de verlosser. Hij is als een kind zo blij. Hij is ontslagen van zijn
dienstverband en krijgt rust. Gods belofte wordt heerlijk vervuld. “Nu laat u Heer uw knecht gaan”.
Als je verlangt naar het moment, dat God in je leven komt, ben je niet vrij. Je hebt verplichtingen. Als
het Woord eenmaal in je leven komt, kom je er niet meer los van. Het roept je op om te geloven in
Jezus Christus. Een heilzame gebondenheid.
Bindend, maar ook bevrijdend. “Nu laat U Heer Uw dienstknecht gaan in vrede”. Simeon heeft zijn
levensdoel bereikt. We weten niet hoe lang Simeon nog heeft geleefd. Misschien wel 30 jaar en heeft
hij Jezus’ optreden en onderwijs meegemaakt. Zo krijgen wij het woord van God in onze handen
gelegd in verwachting van de vervulling van de belofte.
Wij verwachten een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Ook wij wachten zonder te weten hoe lang.
Tot die dag bindt het Woord van God om te blijven bidden en te blijven wachten.