Voorganger: Ds. A. Hakvoort Identiteit
Tekst van vandaag: 1 Korinthe 3 : 21 – 4 : 5

Je identiteit bepaal je niet zelf. Die wordt bepaald door je omgeving. Iedereen heeft wel mensen die
hij of zij als voorbeeld ziet. Je volgt ze en doet na wat zij doen.
Door wie laat jij je denken en doen beïnvloeden? Je kunt Paulus zien als een influencer. Hij
verkondigde het evangelie aan talloze mensen, die zich door hem lieten beïnvloeden. In Korinthe
waren Christenen, die hem als het ware als hun idool beschouwden. Maar anderen identificeerden
zich meer met Petrus of met Apollos. Paulus vond dat opscheppen en aanleiding geven tot jaloezie
helemaal niks. Zijn stelling is: “Alles is van u, maar u bent van Christus en Christus is van God.”
Hij noemt zichzelf een dienaar van Christus. Zijn eigenwaarde wordt niet door anderen bepaald. Zo
kunnen ook wij zijn of zouden graag zo willen zijn, maar internet en mensen om ons heen doen ons
bepalen hoe anderen over ons denken. Paulus voegt nog iets opmerkelijks toe: “en hoe ik over
mijzelf denk is evenmin van belang.”
Hij stelt, dat hij betrouwbaar moet zijn als dienaar van Christus. Het gaat er om hoe Jezus over mij
denkt. Dat is de identiteit in Christus. Je niet laten bepalen door hoe je over jezelf denkt is voor
mensen een bijna onmogelijke opgave. Toch zegt Paulus dat. “Hou op met oordelen en wacht de tijd
af dat de Heer komt. Hij zal oordelen en aan het licht brengen wat verborgen ligt.” Hij tilt ons boven
onszelf uit en zegt: Jij staat boven alles. Je bent van Christus en Christus is van God. Daarom is wat Hij
van jou vindt doorslaggevend. En Jezus zegt: “Je hoort bij mij en daarom hoef je voor mijn oordeel
niet bang te zijn.” Hij heeft het oordeel al voor ons gedragen.
Stop met oordelen over anderen en met anderen te laten oordelen over jou. Dan schaam je je er ook
niet voor om toe te geven, dat je Christen bent.
Wie zijn wij? Wij zijn van Christus.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 23 november
• Preek van de week, zondag 16 november
• Preek van de week, zondag 2 november
• Preek van de week, zondag 26 oktober
• Preek van de week, zondag 19 oktober

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Een graf als begin van de belofte
Tekst van vandaag: Genesis 23 en Hebreeën 11 : 13 – 16

In de bijbel is het gebruikelijk, dat je begraven wordt bij je voorouders. Maar Sara sterft in een
vreemd land ver van haar geboortegrond. Ze heeft haar leven vol vreugde, verdriet, geloof en
ongeloof met Abraham gedeeld. De dood van Sara zal dan ook voor Abraham een ingrijpende
gebeurtenis zijn geweest. Sara moest begraven worden, maar waar? Zij waren vreemdelingen in het
land. Het is nog steeds het beloofde land, het land van nog niet. Ze moest worden begraven in
vreemde grond.
Dan volgt er een onderhandelingsproces. Abraham stelt zich bescheiden op. Hij heeft niets, maar
God heeft alles. Hij vraagt de Hethieten om een graf in eigendom. Ze beschouwen hem als een vorst
en als vriend, maar een eigen graf vinden ze een stap te ver. Dan gaat Abraham verder. Hij heeft zijn
oog laten vallen op een bepaalde grot en vraagt of de aanwezigen er bij Efron, die zelf ook aanwezig
is, op willen aandringen om de grot aan hem over te doen. Efron noemt vervolgens een astronomisch
bedrag in de verwachting, dat Abraham zal afhaken. Maar Abraham dingt niet eens af. Het graf voor
Sara wordt duur gekocht en zo wordt ze op eigen grond begraven. De vervulling van Gods belofte van
een eigen land begint bij het graf van Sara.
Een graf is een plek van herinnering. Maar dit geeft aan, dat een graf ook een vooruitzicht kan zijn
naar een toekomst. Dat geldt ook voor alle graven van wie in Christus gestorven zijn. Een vooruitblik
naar het koninkrijk van God. Als zaad, dat in de akker wordt gestrooid, ontkiemt, groeit en vrucht
draagt. Zo is Jezus ook begraven in een grot in Jeruzalem, maar Hij werd op de derde dag opgewekt
en zijn graf werd een open deur naar het nieuwe leven.
Zo is de dood van ieder die gelooft het teken van een nieuw begin, een nieuwe hemel en een nieuwe
aarde. Een nieuw begin, dat God ons belooft.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 16 november
• Preek van de week, zondag 2 november
• Preek van de week, zondag 26 oktober
• Preek van de week, zondag 19 oktober
• Preek van de week, zondag 12 oktober

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Wat God van Abraham te weten komt en wat Abraham van God te weten komt.

Tekst van vandaag: Genesis 22 en Hebreeën 11 : 17 – 19
Het klinkt voor ons onbegrijpelijk, dat God van Abraham vraagt om zijn zoon te offeren. 25 Jaar
hebben Abraham en Saraï gewacht op de komst van Isaäc en in dit hoofdstuk verdiept de beproeving
zich. Gods bevel: ”Neem je zoon mee en ga op weg” begint met een reeks mokerslagen. Het is in
strijd met alle voorgaande beloftes van God over een groot nakomelingschap.
In die tijd waren kinderoffers geaccepteerd, maar dan steeds op initiatief van de ouders om iets van
de goden gedaan te krijgen. Het offer van Isaäc is een initiatief van God zelf. Het is een beproeving en
God weet dat Abraham deze beproeving aankan. Hij wil Abraham laten schitteren.
God kan terugnemen, wat Hij heeft gegeven. Vergelijk dit eens met het verhaal van Job, die alles
verloor ondanks zijn sterk geloof. Ooit moest Abraham zijn verleden, zijn familie loslaten en op weg
gaan.
In dit hoofdstuk moet Abraham zijn toekomst in Gods hand leggen. En Abraham is zo overtuigd van
de almacht van God, dat hij Isaäc offert. Maar hij krijgt hem weer terug.
Het leidt tot de vraag aan Abraham: “Wie is die god van jou, dat je je zo aan hem overgeeft?”
God voorziet zelf in een offer, de ram die in de struiken vast zit. Als God een offer wil, voorziet Hij zelf
in dat offer. Sindsdien offert Israël voor iedere eerstgeborene een dier als teken van vertrouwen, dat
Hij in alles voorziet. Ook als wij falen, als wij ontrouw blijken, blijft Hij trouw. Dan voorziet Hij in het
verzoeningsoffer.
Op de berg Moria, waar Salomo de tempel bouwde zijn sindsdien vele offers gebracht. En al die
dieren wezen heen naar Het Lam van God.
Want God had de wereld zo lief, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon, die Hij zo liefheeft, Jezus Christus niet
heeft gespaard, maar hem

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 2 november
• Preek van de week, zondag 26 oktober
• Preek van de week, zondag 19 oktober
• Preek van de week, zondag 12 oktober
• Preek van de week, zondag 7 september

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Een lach en een traan
Tekst van vandaag: Genesis 21 : 1 – 14 en Johannes 8 : 51 – 58

In de kerk lachen we niet zo veel. Dat hoort niet wordt er gezegd. Je ontmoet er God en daar past
alleen eerbied bij.
Je leest ook nergens dat Jezus lachte. Hij zal het ongetwijfeld wel hebben gedaan. Van God lees je
wel, dat Hij lacht. Bijvoorbeeld in Psalm 2, een spottend lachen om hoogmoed van leiders van deze
wereld.
In de tekst geeft God reden tot uitbundig lachen. In de tent van Abraham en Sara was niet veel
gelachen door het verdriet over de kinderloosheid en toen Ismaël kwam, boterde het ook niet meer
tussen Sara en Hagar.
Sara lacht nu van vreugde, waar het eerder schamper lachen was, toen God zei, dat ze een kind zou
baren. Als we de bijbel lezen, komt het op ons mensen ook over, dat beloftes van God belachelijk
zijn. Als de zoon geboren wordt, wordt gezegd: De Heer (niet Abraham) zag om naar Sara en gaf haar
een zoon. Hij gaf haar wat Hij haar had toegezegd. De nadruk ligt hier op de kracht en
betrouwbaarheid van God.
De grote woorden van God botsen steeds op ons ongeloof. Wij denken dat iets niet kan, maar voor
God is niets te wonderlijk. Hij schiep immers de hemel en de aarde en de mensen. Hoe staat het met
ons geloof in de belofte van God en de belofte van Jezus, dat Hij terugkomt?
Als Ismaël spottend lacht om het feest voor Isaac, eist Sara, ondanks dat zij zelf Hagar in het verhaal
heeft betrokken, dat Abraham Hagar en Ismael wegstuurt. Het is onderdeel van Gods plan. Abraham
wil niet, maar moet toch. Het zal een verdrietig moment voor hem zijn geweest.
Jezus verwoordde het zo: Wie zijn vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mij niet waard. Het klinkt
als een onmogelijke situatie. Wanneer lachte je voor het laatst omdat de Heer je zo blij maakte?
Wanneer moest je huilen omdat je iets moest loslaten, dat je niet wilde loslaten?

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 26 oktober
• Preek van de week, zondag 19 oktober
• Preek van de week, zondag 12 oktober
• Preek van de week, zondag 7 september
• Preek van de week, zondag 31 augustus

Voorganger: Ds. J. Groenleer God of geld?
Tekst van vandaag: Amos 8 : 4 – 7 en Lucas 16 : 1 – 17

Beslissingen in onze samenleving draaien veelal om geld.
In de tekst wordt een paar keer het woord mammon genoemd. Het betekent geld of rijkdom. Het
woord krijgt ook de naam van een god. Geld en goed verleiden je tot onrechtvaardige daden en
maken je tot een mens, die gericht is op eigen welzijn en eigen welvaart.
Je hoeft er niet in te trappen, maar het gebeurt zomaar als alles draait om geld.
Johannes de Doper komt over als een robuust mens. Hij lijkt als 2 druppels water op de profeten uit
het Oude Testament. Zij deden niets anders, dan het volk, dat steeds van Gods weg afdwaalt,
voortdurend wijzen op Zijn Wet. Johannes gaat een stap verder. Hij is het scharnier tussen oud en
nieuw. Na Johannes kwam de redding in Jezus Christus, Gods gezicht in onze wereld. Wet, profeten
en het evangelie schuiven in elkaar. De deur naar God wordt wagenwijd opengezet voor mensen van
allerlei slag.
IEDEREEN wordt met klem genodigd om binnen te komen. Bij Jezus vallen alle belemmeringen weg.
Mensen van allerlei slag worden uitgenodigd om bevrijd te leven en in vergeving van zonden met
vallen en opstaan een nieuw leven te beginnen waarin je op een goede manier leert omgaan met de
valse mammon. Een leven waaruit liefde spreekt voor God en voor de ander, de armen en voor wie
geen helper heeft.
Dat nieuwe leven is er dankzij Jezus, die Gods liefde laat zien in kruis en opstanding. Dat zijn de
tekenen van de liefde van God voor mensen.
Het lijkt in onze tijd op, dat de Mammon de samenleving in zijn greep heeft, maar God heeft lief en
nodigt ons uit tot de vrijheid van Christus Jezus. Dat wij iets weerspiegelen van Gods ontferming in
hoe wij omgaan met ons geld en goed. Daar worden armen en hulpelozen beter van.
De uitnodiging klinkt in onze oren. Gelukkig is wie daardoor in beweging komt achter Jezus aan
richting het koninkrijk van God.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 19 oktober
• Preek van de week, zondag 12 oktober
• Preek van de week, zondag 7 september
• Preek van de week, zondag 31 augustus
• Preek van de week, zondag 24 augustus

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Waarom zou je in God geloven?
Tekst van vandaag: Daniël 3 : 1 – 18
Tien redenen om te geloven in God.

1. Uit respect voor de mensen om je heen. Psalm 63 gaat over iemand die twijfelt, maar hij
   blijft geloven vanwege de mensen om hem heen.
2. Tegen de eenzaamheid. Als je gelooft, hoor je bij een kerk. Paulus gebruikt de metafoor van
   een lichaam met vele leden, die niet zonder elkaar kunnen.
3. Vergeving van schuld. We staan voortdurend bloot aan kwade invloeden, die wij vaak niet
   kunnen weerstaan. Dat maakt ons schuldig, maar God vergeeft en bevrijdt en dat geeft rust.
4. Dan heb je succes. De bijbel zegt het. “Vertrouw bij het werk op de Heer en je plannen zullen
   slagen.” Het gaat wel om succes op lange termijn. Het geeft richting aan je leven.
5. Je leert het goede van het slechte onderscheiden. In de schepping is alles goed.
6. Het is waar. Jezus zegt: “Ik ben de waarheid.” Hij stelt je nooit teleur.
7. Geloven is gezond. Het leert je om grenzen te stellen en jezelf te beheersen. Je lichaam is een
   tempel voor de Heilige Geest. Iets om goed voor te zorgen dus.
8. Je bent onderdeel van de schepping. God heeft jou gewild. Je bent niet voor niets op deze
   aarde.
9. Het geeft ons perspectief. Het is een hoopvol geloof. Het laat je over de grens van de dood
   heen kijken.
10. Die gaat dieper en ligt boven alle voorgaande. Het begint niet bij jou maar bij God. Hij heeft
    je ervoor bestemd om in Hem te geloven.
    De drie mannen uit de tekst moesten worden omgevormd tot Babyloniërs. Jongeren worden
    gevormd door alles wat op hun af komt aan informatie. De vraag is: Aan wie ben jij loyaal? Zij
    vertrouwden op God. Als ze de oven in gaan, gaat God met ze mee en haalt hen door het vuur heen
    naar buiten. Dat is de God in wie wij geloven. Je kunt in het vuur terecht komen, maar God houdt ons
    vast en haalt ons eruit.

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 7 september
• Preek van de week, zondag 31 augustus
• Preek van de week, zondag 24 augustus
• Preek van de week, zondag 17 augustus
• Preek van de week, zondag 10 augustus

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Gastvrijheid
Tekst van vandaag: Genesis 18 : 1 – 15
Op de beroemde icoon van de 3-eenheid komen drie mannen bij Abram op bezoek. Het is de drie-
enig God. God verschijnt regelmatig aan Abram; als een stem, in een visioen, en hier in levende lijve.
Abram toont gastvrijheid. Maar als je goed leest is het precies andersom. De mannen verlenen aan
Abram de gunst om bij hem aan tafel te komen. Abram zegt immers in vers 3. “Verleen mij de gunst
om uw dienaar niet voorbij te gaan. Gastheer zijn is een gunst die aan jou wordt verleend door je
gasten. Abram is als gastheer niet de gevende maar de ontvangende partij. Een kwestie van
omdenken.
Dan de stap naar het avondmaal. Draai het eens om. Dat wij aan God de eer brengen om op Zijn
uitnodiging in te gaan en aan tafel te gaan. Hij is de Gastheer, wij de gasten. Jezus zegt: “Wees zo
goed om plaats te nemen.”
Avondmaal is een teken van de genade, die God ons geeft. Bij het laatste avondmaal ontvangt Jezus
zijn discipelen in plaats van andersom. Hij dient hen en wast hen de voeten.
Wie de eer is verleend, dat God hem ziet staan en hem niet passeert, en die daarin de gunst van God
heeft ervaren, die wordt zelf ook een gunnend mens.
God zegt: “Doe mij de eer om aan Mijn tafel te komen.” In Lucas 12 : 37 staat : “….hij zal zijn gordel
omdoen, hen aan tafel nodigen en hen bedienen.” Als Hij komt, wordt je genodigd en jij mag
aanzitten aan de tafel, die Hij aanricht.
Op het beroemde icoon zitten de drie voorbijgangers aan tafel. Abram is niet in beeld. De drie-enig
God bewijst aan ons de gunst, om onze gast te zijn. Aan ons avondmaal is Jezus de gastheer. Jezus is
als Abram, die staat toe te kijken. Wij mogen aanschuiven. U voelt wel aan, als je niet op die
uitnodiging ingaat, passeer je Hem en krenk je God tot in het diepst van Zijn wezen. Dat laat je toch
niet gebeuren?

Kijk in het archief kerkdiensten om de hele kerkdienst te kijken en te beluisteren.

• Preek van de week, zondag 31 augustus
• Preek van de week, zondag 24 augustus
• Preek van de week, zondag 17 augustus
• Preek van de week, zondag 10 augustus
• Preek van de week, zondag 3 augustus